Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Andy Williams: Autumn Leaves

The falling leaves drift by the window
The autumn leaves of red and gold
I see your lips, the summer kisses
The sunburned hand I used to hold

Since you went away the days grow long
And soon I’ll hear old winter’s song
But I miss you most of all, my darling
When autumn leaves start to fall

I see your lips, the summer kisses
The sunburned hand I used to hold

Since you went away the days grow long
And soon I’ll hear old winter’s song
But I miss you most of all, my darling
When autumn leaves start to fall

Andy Williams

andy-williamsxmas-400x300

Howard Andrew Williams werd op 3 december 1927 geboren Wall Lake (Iowa), een plaatsje met minder dan 1.000 inwoners. Zijn vader was Jay Williams, een postbeambte bij de spoorwegen en zijn moeder was Florence Williams-Finley. Hij had drie oudere broers, Bob, Don en Dick en een zuster Jane. Andy zong al heel jong met zijn drie broers in het kerkkoor van de lokale Presbyteriaanse kerk dat door zijn ouders was opgericht. Hij maakte al op achtjarige leeftijd zijn professionele debuut toen hij met zijn broers deel ging uitmaken van het Williams Brothers Quartet, waarmee ze regelmatig optraden voor het radiostation WHO in de “Iowa Barn Dance Show” in Des Moines (Iowa). De harmonieus zingende broers werden populair op de radio en ze traden tijdens de oorlogsjaren met succes op voor de radio in onder andere Chicago en Cincinatti. Tussendoor haalde Andy zijn Middelbare School.

Uiteindelijk trokken de broers de aandacht van Bing Crosby die hen liet meezingen op de plaat van zijn grote hit “Swinging on a star” (1944). Ze traden ook op in muzikale films, zoals “Janie” (1944), “Kansas City Kitty” (1944), “Something in the Wind” (1947) en “Ladies’ Man” (1947). In 1947 gingen ze samen optreden met de zangeres Kay Thompson in haar nachtclub show. Ze bleven bij deze populaire show tot ze in 1951 als groep uit elkaar gingen. Andy was de enige van de broers Williams die naar de oostkust van de Verenigde Staten ging om te proberen om daar een carrière als solozanger op te bouwen.

Zijn carrière kreeg een belangrijke impuls toen hem in 1953 werd aangeboden om te gaan optreden in de “Tonight” show van Steve Allen. Daardoor kreeg hij in 1956 zijn eerste platencontract bij Cadence Records. Hij maakte zijn eerste album en de mooie ballade “Canadian Sunset” van deze plaat haalde hij de top 10 in de hitparade. Dit nummer werd gevolgd door “Butterfly” (Amerikaanse nummer 1 hit in 1957), “Lonely Street”, “I Like Your Kind of Love”, “Are You Sincere”, “The Village of St. Bernadette en “The Hawaiian Wedding Song”. Voor de laatste kreeg hij vijf Grammy nominaties.

Bij zijn pogingen om in de gunst van het publiek te komen werd hij geholpen door een muzikale televisieshow die hij in 1957 presenteerde naast June Valli. En in het zomerseizoen werd deze show vervangen door zijn eigen show. Intussen ontwikkelde hij zich tot de topfavoriet van de nachtclubs.

In 1962 stapte hij over naar het label Columbia Records waaruit zijn top 10 hit “Can’t Get Use to Losing You” voortkwam en waardoor hij kon gaan samenwerken met Henry Manchini. Hij inspireerde hem eerder tot zijn lijflied “Moon River”, het Oscar-winnende nummer uit de populaire film van Audry Hepburn “Breakfast at Tiffany’s” (1961). Andy had de eer om het lied te mogen zingen tijdens de Oscar-uitreiking. Andere grote successen boekte Andy met de titelsongs van de films “Days of Wine and Roses” (1962), “Dear Heart” (1964) en “Love Story” (1970).

Een poging om zijn faam te gebruiken voor een succesvolle filmcarrière was een van de weinige misstappen uit zijn loopbaan. Hij speelde in de luchtige en belachelijke komedie van Ross Hunter “I’d Rather Be Rich” (1964) met Sandra Dee in de hoofdrol. Hij kruiste de degens met een andere zanger Robert Goulet. Beiden zongen ze in de film en samen zongen ze ook de titelsong. De hele film stelde niets voor en is alleen vermeldenswaard omdat het zijn enige acteerprestatie was in een speelfilm.

Wat hem werkelijk bekend maakte was het fenomenale succes van zijn wekelijkse televisieshow “The Andy Williams Show” (1962). Andy gedroeg zich heel natuurlijk voor de televisiecamera’s en zijn duetten met zanglegendes als Ella Fitzgerald, Judy Garland en Peggy Lee betoverden het kijkerspubliek week na week. Om de cirkel rond te maken nodigde hij vaak zijn broers uit om samen met hen te zingen. Hij introduceerde ook een andere getalenteerde zeven jongens tellende groep, The Osmond Brothers. De show liep tot 1971 en won zeven Emmy Awars voor de “beste muzikale/variété serie” en Andy zelf ontving een aantal keren een nominatie voor de beste artiest.

Op 15 december 1961 trouwde Andy met de mooie zoetgevooisde, 15 jaar jongere, Franse zangeres Claudine Longet (geboren in Parijs op 29 januari 1942). Ze kregen drie kinderen, dochter Noelle en zonen Christian en Robert. Zij had nog een klein hitje met het lied “Love Is Blue”. Zijn familie ging deelnemen aan zijn jaarlijkse Kerst specials op televisie. Hoewel ze in 1969 scheidden bleef Claudine in de eerste helft van de jaren zeventig in deze Kerst specials optreden.

Op 6 augustus 1966 opende Andy Caesar’s Palace casino in Las Vegas. Naast zijn andere werk was hij daar de volgende 20 jaar de hoofdattractie. Na het einde van zijn televisieshows ging Andy op tournee door de Verenigde Staten en de rest van de wereld.

Om zijn kinderen te beschermen tijdens het proces tegen zijn ex Claudine Longet ging hij het een tijdlang rustiger aan doen. Claudine had haar minnaar, de skiër Spider Sabich, in 1976 in Aspen doodgeschoten. Zij beweerde dat het een ongeluk was en moest maar 30 dagen de cel in. Andy ging naar haar toe in Aspen, maar zij ging er met haar (getrouwde) advocaat vandoor naar Mexico.

In de jaren zeventig leek de nette en in gebreid vest geklede Andy te rechtlijnig en te netjes om een jonger publiek aan te spreken. Niettemin trad hij een aantal keren als gastheer op bij de uitreiking van de Grammy Awards en maakte hij nog een aantal shows die maar een kort leven beschoren waren. Hij bleef nog wel regelmatig optreden.

Op 3 mei 1991 trouwde hij voor de tweede keer met de ontwerpster Debbie Haas. Tot op heden zijn ze nog met elkaar getrouwd.

Begin negentiger jaren stopte hij met zijn tournees en op 1 mei 1992 opende hij zijn zeer moderne eigen theater in het kleine plaatsje Branson (Missouri), The Andy Williams Moon River Theater. Hij heeft daar 8 tot 12 optredens per week in het voorjaar en in het najaar en rond Kerst. Af en toe treedt hij in de zomer en in de winter op in Europa en in Japan.

Andy en zijn vrouw Debbie wonen in Branson op enkele kilometers van het theater. Hun prachtige Franse landhuis ligt op een golfbaan (Andy is een fervent golfer) en kijkt uit over het mooie Lake Taneycomo, dat beroemd is om zijn koele water en het vissen naar forel.