Als toegift de klassieker ‘I’m not in love’

Op http://en.wikipedia.org/wiki/Even_in_the_Quietest_Moments staat de volgende beschrijving van het nummer:

Even in the Quietest Moments… is the fifth album by progressive rock band Supertramp, released in April 1977.
The album was recorded mainly at Caribou Ranch Studios in Colorado with overdubs, vocals and mixing completed at The Record Plant in Los Angeles and was Supertramp’s first album to use engineer Peter Henderson, with whom the band would work for the rest of Roger Hodgson’s tenure.

Even in the Quietest Moments reached #16 on the Billboard Pop Albums Charts in 1977 and within a few months of release became Supertramp’s first Gold (500,000 copies or more) selling album in the US thanks to “Give a Little Bit” being a US Top 20 single and reaching number 29 on the UK Singles chart.[1]

A remastered CD version of the album with full original artwork, lyrics and credits restored (including the inner sleeve picture of the band absent from the original CD) was released on June 11, 2002 on A&M Records in the US. The cover photo is not doctored – a grand piano was placed on a mountain top at a ski area near Caribou Ranch Studios, covered with snow and photographed.

While “Give a Little Bit” was the big hit, both “Fool’s Overture” and “Even in the Quietest Moments” got a fair amount of FM album-rock play.

Biografie van Laurens van Rooyen:
Laurens van Rooyen werd geboren in Utrecht en bezocht er het conservatorium. Samen met medestudent Herman van Veen richtte hij de succesvolle muziektheatergroep Harlekijn op. Zijn solocarrière, ondermeer bekroond met de Gouden Harp, bracht hem op vele nationale en internationale podia. Hij werd bekend als pianist, (film) componist en muziekpedagoog. Van zijn hand verschenen vijfenveertig cd’s, waarvan vele met eigen werk zoals de internationaal bekende Just a Simple Lovesong en Imaginary Landscapes. Meer recent zijn de Cd’s Dichter bij Water, een ode aan het Nederlandse waterlandschap en geproduceerd in samenwerking met Natuurmonumenten, en The Piano.

Wikipedia

Andy Williams

Wikipedia

Jean Toots Thielemans (Brussel, 29 april 1922 – Eigenbrakel, 22 augustus 2016)

Muziek: That misty red beast (Opgenomen in De Ploter in Ternat, Belgie – April 1994) Author / Composer: R. Van Otterloo

Thielemans speelde al vanaf zijn derde jaar accordeon. Op zijn 17e ontdekte hij de mondharmonica; daarnaast speelt hij gitaar. Zijn bijnaam Toots is afkomstig van de muzikanten Toots Mondello en Toots Caramata. In 1951 maakte hij als gitarist deel uit van de begeleidingsband van Bobbejaan Schoepen. In 1952 emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij in de band van Charlie Parker en het kwintet van George Shearing speelde.

Thielemans werd tijdens de Duitse bezetting gegrepen door de jazz, en wordt door velen als een van de grootste jazzmusici gezien. Hij heeft samengewerkt met onder anderen Benny Goodman, Ella Fitzgerald, Quincy Jones, Bill Evans, Jaco Pastorius, Pat Metheny, Billy Joel en Paul Simon.

Zijn mondharmonica speelt een belangrijke rol in de filmmuziek van Midnight Cowboy (1969), Turks Fruit (1973) en van de Zweedse animatiefilm Dunderklumpen (1974). Daarnaast is zijn spel sfeerbepalend voor de leader van de politieseries Baantjer en Witse. In 1991 leverde hij een niet onaanzienlijke bijdrage aan het eerste soloalbum van Laura Fygi, Introducing.

Zijn nummer voor mondharmonica Bluesette (1962) is honderden malen gecoverd door vele muzikanten. Thielemans pleegt het daarom schertsend zijn “social-security number” te noemen.

Op 4 oktober 2006 werd bekendgemaakt dat de jazzlegende oververmoeid is en daarom, op doktersbevel, de laatste 6 concerten van zijn tournee door Nederland liet annuleren. In het voorjaar van 2007 treedt hij echter weer enkele malen op.

In 2005 werd hij genomineerd voor de titel van De Grootste Belg. Hij eindigde op nr. 20 in de Vlaamse versie en op nr. 44 in de Waalse versie.

Op 8 juni 2003 werd Toots gehuldigd in Sint-Amands, met het benoemen van de Toots Thielemans Boulevard langs de SIM-route. Hij werd op die dag ook ereburger van Sint-Amands. Het kunstwerk van Willy Permentier en Henri De Bruyn, en het bijhorend straatnaambord, hangen op de Dam.

Toots Thielemans was één van de bekendste inwoners van de Marollen, een volkswijk in Brussel en we zijn een keer bij een voorstelling van ‘m geweest:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Toots_Thielemans

Hieronder een live uitvoering van “I still cry”